My Favorite Five #4

Iemand had me moeten Waarschuwen, dacht ik toen ik Pinterest voor het eerst bezocht. Dit is té leuk. Urenlang heb ik de afgelopen maanden Glazig naar het Mac-scherm gestaard. Al dat Moois in de Wereld.
Ik probeer er niet de hele dag als een soort Evangelist over te praten en mijn Pins te beperken tot Thema's die me écht bekoren. Maar oh, het één leidt zo makkelijk tot het ander: gister kocht ik bij Broesj twee Vintage spelden. Vanochtend móest ik ineens heel Urgent mooie broches pinnen. En natuurlijk moeten daar een paar van mijn eigen exemplaren tussen.
Ik koos mijn Vijf Favorieten:

Vintage Exemplaar van de Sunday Market

Enna via Guten Appetit

Nog meer Vintage.
(één van zeven kleuren uit mijn collectie)

Tas-ka

Frank & Gertrude

Pin jij ook? Laat me weten waar, ik vind het leuk je te volgen.

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Nog even een nootje voor iedereen die gister reageerde: de Kapitein en ik waren verheugd met zoveel Hartelijkheid via Blogger & Mail & Twitter. Het deed ons Vertrouwen goed te merken dat jullie Ontsteltenis even groot was als de onze en iedere keer als we tegen elkaar zeiden 'Zei je wel!' raakte het incident steeds een beetje verder bij ons vandaan. Bedankt voor wat je deed en zei.

Groot worden

Kleine jongens worden groot. Bij voorkeur niet gestaag, maar met spurten. Zo belandden wij midden in de winter in een niet nader te noemen Warenhuis op zoek naar een winterjas tussen de vroege voorjaarscollecties. Hij vond een warme wollen Schippersjas, zwart met twee rijen knopen. Net als Kapitein Rob, verzuchtte hij met de grootste Glimlach. Een rood gestreepte sjaal en een schipperspet completeerden nog diezelfde dag de outfit.

Zijn haar was al een tijd te lang. Een kapper hoefde niet van hem. Een stoel in de keuken, een swingend muziekje op de stereo en Moeders Schaar waren afdoende. Tot afgelopen zaterdag. Mijn vraag 'Zullen we vandaag je haar even knippen?' werd van de hand gewezen. Hij wilde naar de Kapper. En wist precies wat er met zijn haar moest gebeuren. Kort aan de zijkanten, langer bovenop. Net als Kapitein Rob.
Gewapend met plaatjes togen we die middag naar de kapper, die zijn Playmobil-kapsel omtoverde in een stoere Rockabilly-kuif.

Gistermiddag liepen we een niet nader te noemen winkelcentrum uit. Op de parkeerplaats werden we ingehaald door een wat olijk ogende puber in een zwart bomberjack, met petje, zonder haar. 'Mag ik u wat vragen, mevrouw?', sprak hij mij aan. Toen ik mij naar hem omdraaide wees hij meteen naar mijn Jongste en stelde: ' Dit kan toch niet. Zo'n Jas, dat Haar.' Hij had het woord inmiddels gericht tot mijn Jongste, die ongeveer tot zijn middel reikte.
'Moet je nou kijken, dat is toch niet normaal hoe jij eruit ziet.
Je lijkt wel een Hoomoo!'

Overrompeld, ontredderd herhaal ik drie keer mijn Vraag: 'Weet je wel wat je zegt, hij is Zes!' In de Hoop dat hij de gevolgen van zijn actie overziet. Dat hij inbindt. Het terugdraait. Pas bij de derde keer stopt hij met ratelen tegen mijn Zoon. Hij richt zich weer op en kijkt mij aan, met iets dat lijkt op Trots in zijn blik. 'Asjeblieft,' zegt hij. Hij vond dat iemand het moest zeggen. Hij draait zich om en loopt terug naar zijn vrienden, door wie hij als een Held wordt onthaald. En laat Kapitein Rob in tranen achter.

Blessings

Zondagavond zaten we aan de eettafel met een volle agenda op schoot. Zo vol dat het eigenlijk op voorhand al te veel was. Maar we hebben het gehaald. De Week is achter de rug en het viel reuze mee. Wat volgens mij vooral te danken was aan allerlei Attentheid uit Onverwachte Hoeken. 

Een klant die een tijdje terug PomPoms kocht voor haar Bruiloft, stuurde een boek om ons te bedanken. Het was al een verrassing zo'n lekkere dikke envelop op de mat te vinden, de Inhoud was nog leuker en eigenlijk vind ik het nog wel het áller-leukst dat Onbekenden de moeite nemen Iets te sturen. Zomaar.

In het ziekenhuis kregen de Jongens spontaan een uitgebreide demonstratie CT-scan toen ze stiekem door een kier in de deuropening stonden te gluren. De laborante nam echt de tijd en was heel vriendelijk. Zomaar. 

Naast de Blauwe envelop, de altijd gezellige uitnodiging om BTW-aangifte te doen en de ongevraagde folder van de Makro, lag Heerlijke Eiland-Slakkenpost van Daan. Zomaar. (ik werd er wel een béétje jaloers van)

Met mijn lieve vriendin Gees ging ik een dag weg, tijd om bij te kletsen, beetje winkelen, wat zaken regelen. Het was al heerlijk om weer eens een hele dag in haar aanwezigheid te vertoeven. We hebben heerlijk gelachen en ik kreeg van haar een mooie Shawl en een Uilenmok van Donna Wilson. Zomaar. 

De Week die voor ons ligt is een stuk rustiger: het is Voorjaarsvakantie. Lekker veel uitslapen en nagenieten van al dit Moois.

Meer klein Geluk zien? Kijk op het blog van Anki voor een overzicht van alle deelnemers. 

Jongens & Jurken

Een jongensmoeder zou ik worden, bedacht ik tijdens mijn eerste zwangerschap. Was het een meisje geweest, dan had ik minstens een week in shock verkeerd. Ik wist het Zeker. Waar ik eigenlijk nog maar koud gewend was aan het Idee paste een Meisje echt niet in mijn Beeld. Dat getut, dat gefleem. Nee, stoere Jongens moesten er komen. Van die Types waar je makkelijk zaken mee doet. Waar een iets te Grof Grapje niet meteen tot tranen zou leiden. 

Een Trotse Jongensmoeder werd ik. Dolblij met mijn twee mannen*. 

Enig nadeel: ze dragen geen Jurken. Die moest ik dus voor iemand anders maken. En zo deed ik. In drie jaar naaide ik ruim 1000 Jurken en Rokjes voor klanten in heel Europa. Totdat ik mezelf iedere avond zuchtend achter de machine vond en op een dag de stekker eruit trok. 

Die ooit zo aanbeden naaimachine verhuisde van de werktafel naar de vloer, van de vloer naar de kelder en bleef daar ruim anderhalf jaar verstoffen. De grens van het Aantrekkelijke voorbij. 

Maar toen een half jaar geleden ons Nichtje Lana werd geboren stond 'ie ineens werd op tafel. En zonder enige moeite verzamelden zich de stoffen die de Overgooier moesten worden. Ons oude Kinderdekbedje, de binnenkant van een oude Familieslaapzak en een Effen Roze lap uit de Quiltmand van mijn Moeder. 

Zij kreeg een Jurk. Ik kreeg mijn Zin in Handwerken weer terug. 

* In de minderheid in mijn huishouden EN met de Liefste, Leukste Meisjes in familie- en vriendenkring ben ik inmiddels op mijn standpunt terug gekomen. Meisjes waren welkom geweest, met en zonder Tranen, Tutje of niet. 

Blessings

Deze week was ik blij dat we zoiets Briljants als een Brievenbus in de deur hebben. Er viel eerlijk waar iedere dag iets door. Mooie ruilappeltjes van Ingrid, lieve Fanmail van Femke, een Hartverwarmende valentijnskaart van een vriendin, twee illustratoren stuurden heel Dapper hun werk met de vraag of ik het wil verkopen en deze lieve Familie viel op de mat. Helemaal uit Finland. 

Meer zegeningen zien? Kijk op het blog van Anki.

Wat is Hip nou eigenlijk?

Tijdens een fanatieke opruimactie stuitte ik vandaag op een boek dat ik een jaar of tien geleden kocht. Wat een genoegen om het weer eens door te bladeren. Vol foto's van mensen die zichzelf op dat moment - jaren '50 tot midden jaren '90 - zo Hip en Cool vonden. Een prachtig beeld van de Tijd. Van de Mode. Die we Fantastisch mooi vonden, afzworen en vervolgens jaren later weer met Liefde omarmden.

My Favorite Five #3

Een voorzichtig zonnetje schijnt hier vandaag.
Ik verlang al weken naar dat moment dat je 's ochtends alleen in een jurk hoeft te stappen, blote benen én voeten als dat kan. Het komt vast als een boemerang in mijn nek terug, maar ik heb mijn zomerjurken uit de kast getrokken.

Mijn vijf Favorieten op een rij, op de kast getaped:

Ik ga er de rest van de middag naar kijken.
Mijn beenwarmers hou ik nog even aan.

* Meer Favorieten-lijstjes zien? 
Kijk ook eens bij Ingrid, Mirjam, Philomeen en meer bloggers.

Blessings

Het was een week met goede dagen en minder goede dagen. De grootste piek tussen de dalen was de geboorte van ons nieuwe vriendje Naut, ruim acht pond blakende Gezondheid. Of misschien nog wel meer het zien van zijn Trotse en opgeluchte Moeder die het zo goed heeft gedaan. En doet.

En er gloort wat hoop aan de horizon: ik kocht een Crockpot op enthousiaste aanbeveling van Janneke. Om het Noodzakelijk kwaad van Alledag wat overzichtelijker te maken, iets waar ik op het moment stevig behoefte aan heb. De groentecurry en de paddenstoelensoep die er de afgelopen dagen uitkwamen waren alvast niet te versmaden, evenals de Tijdsbesparing. Hiephoi.

Meer zegeningen zien: kijk op het blog van Anki

Warmte

* En misschien nog wel leuk om hier te zien hoe het gemaakt is

My Favorite Five #2

Van mijn Moeder kreeg ik Groene Vingers* die gaan jeuken zodra een nieuw jaar begint. Kleine en veel te grote Tuinplannen borrelen (weer) op en ik kijk reikhalzend uit naar de opkomst van mijn groene Grut. 

In willekeurige volgorde zie ik in mijn tuin graag ontknoppen en bloeien: 

De Fritillaria (kievitsbloem)
Met haar wonderlijke ruitjespatroon en fragiele verschijning één van de mooiste bloemen die er is. Ze is ook nog eens zeer eigenzinnig als het gaat om de grond waarin ze wortelt. 

herbology manchester

De Acanthus Mollis. 

Bijzonder sterk en prikkelbaar, imponerend en mooi geaderd. 

Karl Blossfeldt

De bloeiende Caryopteris. 

Een énorme Hemelsblauwe waas die de Tuin nog enigzins fruitig houdt richting het najaar. Lang nagenieten!

Studi Botanika

De Astrantia (Zeeuws Knoopje). 

Bijzonder opgebouwd. Rijk en volhardend bloeiend in mooie kleuren. 

Karl Blossfeldt

De Akelei (Aquilegia). 

Mooi van vorm, onvoorspelbaar en lekker eigenzinnig. Ieder jaar weer een verrassing waar ze opkomt en in welke kleur. Ik heb er graag een paar op een klein vaasje.

Studio Botanika

* een talenknobbel kreeg ik erbij. We maakten er een wedstrijdje van zoveel mogelijk Latijnse benamingen te kennen. Zij won. Altijd.